atopowe zapalenie skóry leczenie forum

Samo atopowe zapalenie skóry zdecydowanie nie jest zaraźliwe i nie można go przenosić z jednej osoby na drugą poprzez kontakt ze skórą. Zasadniczo nie ma powodów do obaw w związku z osobą, która ma nawet aktywny przypadek atopowego zapalenia skóry, chyba że ma aktywne zakażenia skóry. Niektórzy pacjenci z atopowym zapaleniem Objawy atopowego zapalenia skóry. Atopowe zapalenie skóry to alergiczna choroba przewlekła, która objawia się zaczerwienioną suchą i swędzącą skórą ze skłonnością do zakażeń bakteryjnych. Nieprawidłowo leczone może prowadzić do erytrodemii, zliszajowacenia i przeczosów na skórze. Coraz częściej mówi się o AZS jako o Atopowe zapalenie skóry (AZS) – należy do najczęstszych alergicznych chorób skóry. Występuje głównie u dzieci. Charakterystycznym objawem jest uporczywy świąd, zwykle nasilający się wieczorem i w nocy. Typowe symptomy to także objaw Dennie-Morgana i objaw Hertoghe’a. W zależności od wieku, zmiany lokalizują się w różnych Leczenie atopowego zapalenia skóry. Atopowe zapalenie skóry nie ma lekarstwa, ale można zastosować odpowiednie leczenie, które pozwoli psu na dobrą jakość życia. Leczenie każdego psa będzie zależeć od ciężkości choroby, konkretnych przyczyn, występowania wtórnych infekcji i innych szczególnych aspektów każdego przypadku. Biorezonans. 1 stycznia 2005. Biorezonans - niekonwencjonalna metoda leczenia, najczęściej przy pomocy aparatów BICOM. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Alergologicznego jest jednoznaczne i stwierdza brak jakichkolwiek podstaw naukowych mówiących o skuteczności tej metody w zakresie diagnostyki czy leczenia schorzeń alergicznych. [1] nonton drakor the uncanny counter season 2. Zapalenie skóry atopowe (AZS) to bardzo przykra dolegliwość, która dotyka zarówno starszych, jak i dzieci. Jest to choroba skóry, którą należy leczyć. Atopowe zapalenie skóry może mieć różne postacie – od łagodnej po bardzo zaostrzoną. Jak leczyć atopowe zapalenie skóry i po czym poznać objawy choroby? Atopowe zapalenie skóry to choroba przewlekła Zapalenie skóry atopowe jest chorobą przewlekłą, na którą nie ma jednego lekarstwa. Jeśli cierpimy na to schorzenie, to prawdopodobnie jego objawy będą nas dotykać już całe życie. Najgorzej, gdy choroba dotyka bardzo małe dzieci, gdyż objawy mogą u nich być bardzo dokuczliwe. Często jednak jest tak, że z biegiem lat choroba może się wyciszyć. Na szczęście współczesna medycyna oferuje szereg środków, które znacznie łagodzą nieprzyjemne objawy i sprawiają, że są one mniejsze. Zobacz też: Jak pozbyć się blizn po trądziku? Atopowe zapalenie skóry objawy Objawy atopowego zapalenia skóry to przede wszystkim uciążliwe swędzenie skóry, co w konsekwencji prowadzi do powstawania zaczerwienionych miejsc, podrażnień i wysuszeń skóry. Często tworzą się na niej suche, czerwone „placki”. Zmiany skórne mogą pojawić się w różnych miejscach na ciele – na twarzy, na dłoniach, na zgięciach kolan i łokci, na nogach i rękach. Mogą też się pojawiać wysypki, wypryski i skóra może się łuszczyć. Osoby z atopowym zapaleniem skóry mogą też mieć nasilone objawy po kontakcie np. z różnymi tkaninami ubrań, kosmetykami, środkami czystości, kurzem czy brudnymi zabawkami. Warto przeczytać: Trądzik różowaty Atopowe zapalenie skóry leczenie Atopowe zapalenie – leczenie obejmuje różne formy stosowania środków farmakologicznych, maści, kremów oraz zachowanie wielu środków prewencyjnych w codziennym życiu. Choć nie ma lekarstwa na atopowe zapalenie skóry, to najważniejsze jest doprowadzenie dostępnymi środkami do sytuacji, kiedy objawy występują rzadko i są mało dokuczliwe. Leczenie obejmuje środki przeciwhistaminowe, sterydowe, naświetlenia, maści i kremy, stosowanie specjalnych środków do pielęgnacji ciała i twarzy. Równie ważne jest dbanie o to, aby prać często ubrania w łagodnych środkach, nie używanie mydła, kąpiele w średnich temperaturach, usunięcie z pokojów przedmiotów zbierających kurz oraz unikanie odzieży wełnianej. [quote] Atopowe zapalenie skóry – wskazówki! Co to jest AZS? Atopia: genetycznie uwarunkowana skłonność organizmu do nadmiernego reagowania na czynniki zewnętrzne. Atopia może dotyczyć różnych okolic ciała: skóry, spojówek lub błon śluzowych nosa. Atopowe zapalenie skóry (egzema atopowa): Atopowe zapalenie skóry (AZS) należy do schorzeń dermatologicznych, lecz choć występuje na skórze jest objawem atopii, czyli wyrazem patologicznej reakcji immunologicznej. Przebycie AZS w dzieciństwie może być sygnałem o zwiększonej predyspozycji do zachorowania na inne cięższe postaci atopii. Z badań statystycznych wynika, że 30% dzieci wyrasta z atopii, natomiast 25% chorych w późniejszym okresie życia może rozwinąć astmę atopową lub alergiczny nieżyt nosa. Pamiętając, że AZS jest objawem zaburzeń immunologicznych istotne jest zastosowanie środków prowadzących do jego regulacji (immunokorekcja). Konieczne jest również bezwzględne unikanie alergenu wywołującego odczyn chorobowy. Pojęcia “zapalenie skóry” oraz “egzema” często są stosowane zamiennie. Jeśli egzema (zapalenie) wywołana jest przez alergię, nazywana jest egzemą atopową (atopowym zapaleniem skóry, AZS, atopic dermatitis). Skóra objęta zapaleniem staje się sucha, zaczerwieniona, podrażniona, często powstają łuszczące się płatki lub pęcherzyki. Pęcherzyki mogą się sączyć, tworząc strupy, lub pękać pozostawiając drobne ranki. Zapaleniu skóry zazwyczaj towarzyszy swędzenie, które jest jednym z najbardziej dokuczliwych doznań. Gdy trwa bez przerwy chore dziecko staje się pobudliwe i rozdrażnione. Sytuacja pogarsza się ze względu na zmęczenie i bezsenność (bardzo często świąd nasila się w nocy). Trwałe zmiany skórne w miejscach szczególnie widocznych (twarz, dłonie) sprawiają, że starsze dziecko czuje się oszpecone i onieśmielone, może unikać kontaktu z rówieśnikami. Bardzo potrzebne jest mu wsparcie ze strony rodziców lub opiekunów. Jeżeli AZS jest zaawansowane, konieczna jest współpraca nauczycieli (powinni być poinformowani o chorobie) z rodzicami dziecka. Główne objawy atopowego zapalenia skóry Choroba rozpoczyna się około drugiego, trzeciego miesiąca życia i może trwać przez całe życie (okresowo występuje zaostrzenie objawów oraz ich złagodzenie). 1. Suchość skóry, 2. Zaczerwienienie 3. Swędzenie 4. Pękanie skóry Zmiany najczęściej lokalizują się na zgięciach łokciowych, kolanowych, na twarzy i szyi. Skóra dzieci chorych na AZS jest wrażliwa na działanie alergenów (pyłki, roztocza, sierść, pierze). Reakcje alergiczne mogą też wywoływać pokarmy np.: jaja, mleko krowie, owoce cytrusowe. Czynniki te wywołują podrażnienie i zapalenie skóry prowadzące do zniszczenia płaszcza hydrolipidowego skóry. Jeżeli płaszcz hydrolipidowy skóry jest zniszczony dochodzi do zwiększonej utraty wody przez skórę i tym samym do nadmiernego wysuszenia skóry. Sucha skóra łatwo ulega uszkodzeniom. Sprzyja to wnikaniu szkodliwych czynników, które mogą zaostrzyć przebieg choroby. Zasady postępowania przy atopowym zapaleniu skóry Niestety nie znaleziono jak na razie jednego skutecznego leku, który pozwoliłby całkowicie wyleczyć atopowe zapalenie skóry. Warto jednak stosować się do zaleceń, które sprawiają, że objawy będę minimalne i nie tak bardzo uciążliwe. 1. Odpowiednia pielęgnacja skóry, codzienne i regularne jej nawilżanie i natłuszczanie. W pielęgnacji skóry atopowej stosowane są emolienty – natłuszczające substancje, przywracające skórze funkcję naturalnej bariery. Emolienty mogą mieć różną postać: emulsji, płynu do kąpieli, żelu pod prysznic, kremu lub mydła. Emolienty odtwarzają płaszcz lipidowy skóry, zapobiegają utracie wody, powodują wzrost jej elastyczności i zmniejszają uczucie swędzenia. Najczęściej dla skóry atopowej polecane są emolienty zbudowane na bazie olejów mineralnych. Ważne jest aby kosmetyki nie wywoływały podrażnień i alergii. Przed kupieniem nowego kosmetyku warto poprosić o jego próbki i przekonać się czy kosmetyk nie powoduje podrażnień. Ważne jest aby kosmetyki nie powodowały zatykania porów skóry. Także ryzyko wywołania podrażnień, reakcji alergicznych i trądziku kosmetycznego powinno być jak najbardziej ograniczone. 2. Ograniczenie populacji gronkowca złocistego (przerwanie tzw. błędnego koła AZS). U 80% pacjentów stwierdza się, że obecność gronkowca złocistego jest przyczyną nasilenia zmian. Błędne koło AZS to zespół współistniejących ze sobą objawów choroby, które zaostrzają przebieg choroby. Dotyczy to tylko niektórych pacjentów. Takich, u których w wyniku uporczywego swędzenia skóry i ciągłego jej rozdrapywania dochodzi do powstania ognisk sączących zasiedlanych przez gronkowca złocistego. Gronkowiec pobudza organizm do wytworzenia substancji tzw. mediatorów zapalenia. Najważniejszy z nich – histamina – zwiększa uczucie świądu i błędne koło się zamyka. Aby przerwać błędne koło AZS trzeba zlikwidować jego dwie przyczyny – świąd i gronkowca złocistego. Polecane są emolienty z dodatkiem antyseptyków (chlorek benzalkoniowy i triclosan),które ograniczają liczbę znajdujących się na skórze bakterii. 3. Infekcje bakteryjne i grzybicze Uszkodzona skóra jest podatna na infekcje. Ryzyko zakażeń zwiększa się wskutek drapania, przez które można przenieść na skórę drobnoustroje wywołujące infekcję. Wtórne zakażenia bakteryjne leczy się antybiotykami w kremie (czasem w połączeniu ze steroidami) – w cięższych przypadkach – w tabletkach. W razie wystąpienia infekcji grzybiczej podaje się leki (maści) przeciwgrzybicze. 4. Szybkie wyleczenie najbardziej dolegliwych objawów. Sterydy stosowane miejscowo: Kremy i maści steroidowe Leki kortykosteroidowe (często nazywane “sterydami”) w postaci kremów i maści są najpopularniejszymi środkami w leczeniu AZS. Są to steroidy działające miejscowo. Kremy te redukują ogniska zapalne, zmniejszają zaczerwienienie i obrzęk, łagodzą swędzenie i ułatwiają gojenie skóry. Choć są one niezwykle skuteczne w przypadku egzemy, stosując je należy zachować ostrożność. Preparaty te niszczą kolagen, składnik białkowy skóry właściwej, wskutek ich nadużywania skóra przedwcześnie się starzeje, staje się cieńsza, tworzą się zmarszczki i rozstępy. Nie wolno przedłużać zaleconego czasu leczenia. Sterydy stosowane niewłaściwie mogą także wywołać trądzik posterydowy, trudny do wyleczenia. Dlatego trzeba zawsze czytać ulotkę dołączoną do leku i słuchać zaleceń lekarza. Intensywne i długotrwałe stosowanie (zwłaszcza na dużych powierzchniach ciała) może doprowadzić do zaburzeń równowagi hormonalnej (steroidy absorbowane są przez skórę). Leki przeciwhistaminowe: Podaje się według wskazań lekarza – najczęściej na noc. Działają uspokajająco i zapewniają spokojny sen. Zmniejszają uczucie świądu. 5. Zapobieganie nawrotom choroby. Wpływ czynników środowiskowych musi być brany pod uwagę. Trzeba unikać wszelkich czynników, które mogą pogarszać stan skóry. Czynniki zaostrzające chorobę 1. Zakażenia powierzchni skóry drobnoustrojami. Najczęściej przebieg AZS zaostrzany jest przez bakterię zwaną gronkowcem złocistym. Obecność gronkowca złocistego jest jedną z przyczyn powstania błędnego koła AZS. 2. Tkaniny syntetyczne lub wełniane. Najlepsza jest odzież bawełniana. 3. Detergenty, mydła lub płyny do płukania. 4. Drażniące pokarmy. Owoce cytrusowe lub pomidory mogą zaostrzać egzemę wokół ust, która nasila się szczególnie pod wpływem oblizywania. Można się przed tym zabezpieczyć, smarując usta wazeliną 2-3 razy dziennie oraz przed posiłkami. 5. Dym papierosowy. W pomieszczeniach zamkniętych dym powoduje podrażnienie skóry. Całkowity zakaz palenia w domu jest najlepszym rozwiązaniem. 6. Koty i psy. Wszystkie zwierzęta futerkowe wywołują reakcję alergiczne u dzieci z egzemą. Jeżeli dziecko nie może się obejść bez zwierzątka, to niech to będzie złota rybka. 7. Roztocza kurzu domowego. Są to organizmy mikroskopijnych rozmiarów znajdujące się w kurzu domowym, materacach, dywanach i wielu innych miejscach. W kontakcie ze skórą pogarszają objaw egzemy. Wdychane z powietrzem, mogą sprowokować objawy astmy. Ilość roztoczy można zmniejszyć poprzez częste odkurzanie (najlepiej odkurzaczem wodnym), częste wycieranie kurzu oraz takie urządzanie mieszkania, by jak najmniej było miejsc, w których gromadzi się kurz (zasłony, stare materace, dywany, meble o wymyślnych kształtach). W przypadku stwierdzenia atopowego zapalenia skóry trzeba bardzo ostrożnie pielęgnować skórę. Stosowanie się do poniższych zaleceń pomoże poprawić stan skóry oraz zminimalizuje możliwość zakażeń. Zalecenia pielęgnacyjne dla osób z atopowym zapaleniem skóry (zalecenia dotyczą przede wszystkim dzieci, ale osoby dorosłe także powinny przestrzegać wielu podanych zaleceń): • ubieraj dziecko w przewiewne, bawełniane ubrania • kąp dziecko raz na 3-4 dni (nie mam na myśli zaprzestania mycia w ogóle) w letniej wodzie; kąpiel nie powinna być dłuższa niż 15 minut – chodzi o to, aby nie przesuszać dodatkowo skóry • do mycia dziecka używaj łagodnego mydła a najlepiej środków myjących przeznaczonych dla alergików (Oilatum, Balneum Hermal Plus, Der-med.,Linola); do kąpieli możesz dodać krochmalu (jeśli dziecko nie jest uczulone na ziemniaka), siemienia lnianego, płatków owsianych (jeśli dziecko nie jest uczulone na gluten) • po kąpieli osusz dokładnie skórę dziecka, ale nie pocieraj ręcznikiem tylko delikatnie przykładaj do ciała nawilżaj i natłuszczaj skórę dziecka po kąpieli (i nie tylko), najlepszy efekt nawilżający uzyskasz – smarując skórę zaraz po kąpieli (do 2-3 minut po osuszeniu). • paznokcie dziecka powinny być krótko obcięte • zapobiegaj stresowi u dziecka • utrzymuj w sypialni dziecka niską temperaturę (gdy jest za ciepło dziecko może się pocić, co wzmaga swędzenie) • utrzymuj w mieszkaniu temp. w okolicach 20 stopni C • unikaj gwałtownych zmian temperatur • staraj się aby skóra dziecka była jak najczęściej nawilżana, ale rób to w sposób delikatny i w miarę możliwości za zgodą dziecka – na dzień stosuj kremy, na noc maści (te ostatnie zwykle są bardziej tłuste i używane w dzień mogą powodować dyskomfort u malucha) • jeżeli stosujesz dietę eliminacyjną, koniecznie informuj dziecko, jakich potraw nie może spożywać – dzieci doskonale to zapamiętują; tłumacz dziecku dlaczego jego dieta różni się od diety innych ludzi (wbrew pozorom, dziecko nawet dwuletnie potrafi wiele rozumieć, co nie znaczy, że nie zdarzają się okresy załamania) • jeżeli dziecko jest uczulone na kurz, usuń z domu dywany, pluszaki i inne przedmioty mogące go gromadzić • płucz ubrania dziecka co najmniej dwukrotnie • jeżeli wygląd skóry dziecka pogarsza się w kontakcie z wodą (a nie jest to objaw uczulenia na środek myjący) – czasem dobre efekty daje przegotowywanie wody do mycia/kąpieli lub zainstalowanie urządzenia filtrującego • w ziołolecznictwie polecane jest stosowanie do kąpieli wywarów z rumianku, nagietka, orzecha włoskiego, jako skuteczna terapia przy problemach skórnych; zalecana jest jednak ostrożność w stosowaniu ziół – często się zdarza, że uczulają • bardzo skuteczne w działaniu na skórę atopową bywa słońce (choć też czasem uczula, trzeba pamiętać o jak najlepszej ochronie przeciwsłonecznej) • Pomocne mogą być pobyty nad morzem o dużym zasoleniu (jeśli na skórze są ranki – kontakt z taką wodą powoduje pieczenie – i terapia staje się niewykonalna) Kąpiele morskie wpływają na skórę z AZS bardzo korzystnie Natomiast chlor w basenie drażni skórę, żeby temu zapobiec, należy przed wejściem do basenu posmarować dziecko wazeliną. Dzieci z silną egzemą nie powinny korzystać z basenu. Po wyjściu z wody morskiej lub z basenu dziecko należy wykąpać z dodatkiem środka zmiękczającego, np. emulsja lub żel. W czasie pobytu na plaży najodpowiedniejsza dla dziecka jest luźna, bawełniana odzież. Przy bardzo dużych upałach można założyć dziecku wilgotną podkoszulkę, by schłodzić skórę i złagodzić swędzenie. • dzieci z AZS narażone są na późniejszy rozwój alergii wziewnej oraz astmy – oprócz skóry należy więc chronić drogi oddechowe i płuca – unikaj dymu tytoniowego • chroń dziecko przed zarażeniem wirusem opryszczki Zanim zastosujesz nowy środek: Nie ma dwóch identycznych przypadków alergii, nie ma również uniwersalnego środka dobrego dla wszystkich alergików. To, co pomaga w danym przypadku, może nie pomagać lub wręcz szkodzić w innym. Zachowaj szczególną ostrożność przy wprowadzaniu nowych środków pielęgnacyjnych: • smaruj małą powierzchnię skóry przez kilka dni i obserwuj reakcję • sprawdź skład produktu • upewnij się czy dziecko w przeszłości nie reagowało na któryś ze składników • nowe specyfiki wprowadzaj pojedynczo • nie łącz nowego środka do pielęgnacji z nowościami w diecie Kosmetyki medyczne mające zastosowanie w chorobach skóry: • SCHERING-PLOUGH o DIPROBASE – krem, maść Składniki zawarte w tej maści i kremie mają właściwości nawilżające i łagodzące dolegliwości w alergicznych i zapalnych schorzeniach skóry po zastosowanej kortykoterapii. Diprobase może być stosowany zarówno po zakończeniu terapii jak też w trakcie leczenia sterydami. • GLAXO WELLCOME o CUTIBAZA o DERMOBAZA Cutibaza to krem półtłusty, Dermobaza – tłusty. Oba polecane są do codziennej pielęgnacji skóry suchej i szczególnie wrażliwej. Zapewniają optymalne natłuszczenie, nawilżenie i ochronę przed wpływem niekorzystnych czynników zewnętrznych. Są bezzapachowe, szczególnie polecane dla skóry alergicznej. • YAMANOUCHI o LIPOBASE Tłusty krem o właściwościach zarówno kremu jak i maści. Działa nawilżająco i natłuszczająco, nie zatyka naturalnych porów skóry a więc nie powoduje powstawania zaskórników. Polecany do regeneracji skory alergicznej zniszczonej terapią sterydową jako farmakologicznie obojętny środek nawilżająco-natłuszczający • HERMAL o OPTIDERM Krem zawierający mocznik i polidokanol. Mocznik jest substancją naturalnie występującą w zdrowej skórze jako składnik utrzymujący prawidłową wilgotność. Jego zawartość w kremie Optiderm zwiększa zdolność wiązania wody przez warstwę rogową naskórka szczególnie w stanach nadmiernego wysuszenia. Polidokanol ma działanie przeciwświądowe i uśmierzające ból. Optiderm jest polecany jako środek uzupełniający leczenie chorób skóry przebiegających z suchością i świądem (AZS, wyprysk kontaktowy i długotrwałe leczenie schorzeń skórnych). Nie należy go stosować w przypadku zmian łuszczycowych i wysiękowych. o BALNEUM HERMAL o BALNEUM HERMAL PLUS o BALNEUM HERMAL F Są to preparaty natłuszczające skórę tworzą na niej mikropowłokę olejową, działają też złuszczająco i przeciwświądowo (szczególnie Balneum Hermal Plus, który zawiera dodatkowo polidokanol zwiększający efekt przeciwświądowy) o BALNEUM INTENSIF (płyn do mycia, krem) Działają natłuszczająco i utrzymują naturalną wilgotność skóry. Mają zastosowanie w celu odbudowy właściwej warstwy ochronnej skóry podrażnionej ze skłonnością do alergii. • DR AUGUST WOLFF GmbH & Co. o LINOLA – krem, krem tłusty Ma działanie natłuszczające i nawilżające skórę. Działa przeciwświądowo i przeciwzapalnie. Zawarty w kremie kwas linolowy przyspiesza proces gojenia i regeneracji skóry o LINOLA – olejek do kąpieli Ma zastosowanie jako preparat nawilżający i natłuszczający skórę o skłonnościach do suchości i łuskowatości. Preparat działając podczas ciepłej kąpieli głęboko wnika przez rozszerzone pory w skórę dając lepsze efekty działania. • SEBAMED o Bezmydlna kostka do mycia dla dzieci Delikatnie czyszcząca i nawilżająca. Zawiera wyjątkowo łagodne składniki nie uczulające dziecięcej skóry, o Bardzo delikatny krem dla dzieci Przeciwdziała infekcjom, zapaleniom i podrażnieniom. Tworzy tzw. kwaśny płaszcz ochronny na powierzchni skóry zapewniając jednocześnie jej prawidłowe oddychanie. • SVR LABORATORIES o Topialyse (krem i mleczko) To delikatne preparaty wspomagające w czasie i po zakończeniu leczenia sterydami. Przeznaczone dla skóry przesuszonej i atopowo zmienionej. Zawierają wyciąg z ogórecznika lekarskiego i witaminę E działające kojąco na zmienioną skórę oraz kwas mlekowy w celu odkażającym i dezynfekcyjnym o Xerial (10,30,50) To emulsje zawierające mocznik w różnych stężeniach. Działa on zmiękczająco na zgrubiałe warstwy naskórka, likwiduje tzw. rybią łuskę. Poza tym dodatek mocznika pomaga zachować skórze optymalną dla niej wilgotność. • LA ROCHE-POSAY o Toleriane(krem i mleczko) To preparaty przeznaczone dla skóry szczególnie wrażliwej, działające nawilżająco i natłuszczająco o Hydranorme Emulsja przeznaczona dla skóry szczególnie wysuszonej i wrażliwej, polecana przede wszystkim do pielęgnacji twarzy. Oba te preparaty znakomicie regenerują skórę po przebytej terapii sterydowej. • BOOTS HEALTHCARE o E-45 (emulsja do kąpieli, mleczko, krem) Zawiera specjalnie oczyszczoną parafinę, łagodzącą dolegliwości skóry suchej, spękanej, łuskowatej, skłonnej do alergii. • PERMAMED o Der-med Emulsja delikatnie natłuszczająca i oczyszczająca. Stosować ją można zamiast mydła do wrażliwej, suchej i zmienionej chorobowo skórze. • STIEFEL o Oilatum (mydło, żel do kąpieli, emulsja do kąpieli, krem) To kosmetyki lecznicze przeznaczone dla skóry łatwo ulegającej podrażnieniom, alergicznej i przesuszonej. • AVENE o Trixera Krem dla skóry suchej, łuszczącej się, atopowej. Dobrze wspomaga leczenie sterydami, przywracając skórze jej właściwe funkcje. • JOHNSON&JOHNSON o AVEENO proszek do kąpieli o działaniu łagodzącym zawierający płatki owsiane (niestety nie jest dostępny w Polsce ) [/quote]źródło:[Zobacz stronę] Miałam sama coś takiego sklecić -pójdę na łatwiznę- niestety chroniczny brak czasu nie pozwala na to przynajmniej w tej chwili…W miarę jak się rok akademicki skończy, jak przestaniemy chorować postaram się temat pociągnąć… A tak w międzyczasie moze komuś się przyda Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, niezakaźną chorobą zapalną skóry, dla której charakterystyczne są okresy zaostrzeń i remisji, występującą w krajach rozwiniętych u 15–20% dzieci. Uważa się, że w rozwoju AZS szczególnie istotną rolę odgrywają interakcje między zaburzeniami funkcji bariery skórnej, nieprawidłowościami odpornościowymi oraz czynnikami zakaźnymi i środowiskowymi. Rozpoznanie AZS opiera się na klasycznych kryteriach klinicznych, sformułowanych przez Hanifina i Rajkę w 1980 r., zmodyfikowanych w latach późniejszych. Postępowanie w AZS jest kompleksowe, a na podjęcie decyzji terapeutycznej wpływa wiek pacjenta, lokalizacja zmian chorobowych i ich nasilenie oraz inne, współistniejące to miejscowy inhibitor kalcyneuryny (mIK), organiczny związek chemiczny. Zgodnie z obecnymi wskazaniami rejestracyjnymi lek w formie maści o stężeniach 0,03% i 0,1% jest stosowany w terapii umiarkowanych i ciężkich postaci AZS u dorosłych i dzieci powyżej drugiego roku życia. Warto podkreślić możliwość stosowania takrolimusu w terapii krótkotrwałej oraz w długotrwałej, przerywanej (tzw. terapii proaktywnej). Takrolimus charakteryzuje się wysoką skutecznością działania, potwierdzoną w badaniach klinicznych, a także dobrym profilem bezpieczeństwa. W artykule omówiono potencjał terapeutyczny takrolimusu w AZS. Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, niezakaźną chorobą zapalną skóry, dla której charakterystyczne są okresy zaostrzeń i remisji, występującą w krajach rozwiniętych u 15%–20% dzieci [1]. AZS w zdecydowanej większości przypadków pojawia się w okresie niemowlęcym i dziecięcym, a u ponad dwóch trzecich pacjentów pediatrycznych choroba ustępuje przed rozpoczęciem okresu dojrzewania [2]. Ponadto ocenia się, że problem ten dotyczy około 1–3% dorosłych [3]. POLECAMY Uważa się, że w rozwoju AZS szczególnie istotną rolę odgrywają interakcje między zaburzeniami funkcji bariery skórnej, nieprawidłowościami odpornościowymi oraz czynnikami zakaźnymi i środowiskowymi. Jednakże dokładna patogeneza choroby nie jest w pełni wyjaśniona i wciąż wymaga badań [4]. Wspomniane zaburzenia funkcji bariery skórnej wpływają nie tylko na rozwój, ale również na progresję choroby. Wynika to ze zwiększonej przeznaskórkowej utraty wody, skłonności do przesuszania skóry, penetracji alergenów przez skórę i rozwoju infekcji miejscowych: bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych (ryc. 1) [5]. Ryc. 1. Nadkażone bakteryjnie zmiany wypryskowe u 10-letniego chłopca Ponadto u niektórych pacjentów AZS może współistnieć z innymi, IgE-zależnymi chorobami atopowymi, a także alergią kontaktową, zaburzeniami okulistycznymi, psychicznymi, metabolicznymi lub kardiologicznymi [6]. Rozpoznanie AZS opiera się na klasycznych kryteriach klinicznych, sformułowanych przez Hanifina i Rajkę w 1980 r., zmodyfikowanych w latach późniejszych. Wśród nich wyróżnia się kryteria większe i mniejsze o znaczeniu uzupełniającym. Niewątpliwie charakterystyczna dla AZS jest lokalizacja zmian skórnych, uzależniona od wieku pacjenta. Ponadto, uwzględniając wiek chorych, niekiedy wyróżnia się trzy typy AZS: niemowlęcy, dziecięcy oraz młodzieńczy i wieku dorosłego. W dwuletnim okresie zmian wieku niemowlęcego, typowo w obrębie twarzy i dystalnych części kończyn występują ostre, sączące wykwity zapalne, często ulegające wtórnym nadkażeniom. W okresie dzieciństwa, trwającym do 12. charakterystyczna jest obecność ostro odgraniczających się zmian wypryskowych i obszarów lichenifikacji, a także świądu i suchości skóry, obserwowanych głównie w obrębie zgięć łokciowych, kolanowych, a także na twarzy i odsiebnych częściach kończyn. W trzecim okresie AZS częściej stwierdza się zmiany przewlekłe, związane z pogrubieniem i złuszczaniem naskórka (ryc. 2) [7]. Ryc. 2. Lichenifikacja widoczna w obrębie dołów pachowych u 22-letniej pacjentki z AZS Istnieje także inny podział AZS, uwzględniający odmianę wypryskową, dotyczącą dzieci poniżej 3. oraz liszajowatą, charakterystyczną dla pacjentów starszych [8]. Określenie stopnia nasilenia zmian chorobowych ma charakter subiektywny. Jest on dokonywany na podstawie wzrokowej oceny przez lekarza lub odczuć pacjenta. Jest to element kluczowy w wyborze terapii oraz ewaluacji skuteczności zastosowanego leczenia. Obecnie dostępnych jest ponad 20 skal, spośród których najbardziej popularne są: SCORAD (ang. Scoring Atopic Dermatitis Index) i EASI (ang. Eczema Area and Severity Index) [9]. Należy podkreślić, że AZS w sposób znaczący wpływa na jakość życia pacjentów i ich rodziców. Przewlekły świąd zaburza sen, obniża nastrój i powoduje uczucie zmęczenia. Ponadto obecność zmian skórnych może ograniczać chęć do kontaktów towarzyskich, prowadzić do nieobecności w szkole lub pracy i wpływać na występowanie lęku, objawów depresyjnych, myśli samobójczych. Dlatego kluczowym elementem jest podjęcie wczesnej i skutecznej terapii, gdyż wykazano, że poprawa stanu miejscowego wpływa na poprawę jakości życia chorych z AZS [10]. Postępowanie w AZS jest kompleksowe, a na podjęcie decyzji terapeutycznej wpływa wiek pacjenta, lokalizacja zmian chorobowych i ich nasilenie oraz inne, współistniejące zaburzenia. W tabeli 1 przedstawiono schemat leczenia atopowego zapalenia skóry (AZS) w zależności od stopnia nasilenia choroby wg skali SCORAD na podstawie interdyscyplinarnych rekomendacji diagnostyczno-terapeutycznych Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej z 2019 roku [6]. Preparaty farmakologiczne przeznaczone do leczenia miejscowego obejmują emolienty, antyseptyki, glikokortykosteroidy (mGKS), inhibitory kalcyneuryny (mIK). Miejscowa antybiotykoterapia jest przeznaczona dla zmian wtórnie nadkażonych. W przypadku braku skuteczności terapii miejscowej, należy dołączyć leczenie systemowe i/lub fototerapię. Ponadto nieodłącznym elementem procesu terapeutycznego jest odpowiednia edukacja chorego i jego rodziny. Niezbędna jest również systematyczna pielęgnacja skóry. Warto wspomnieć o kluczowej roli profilaktyki pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowej, unikania narażenia na czynniki nasilające objawy oraz w uzasadnionych przypadkach stosowania diety eliminacyjnej [6]. Tab. 1. Zalecane postępowanie terapeutyczne atopowego zapalenia skóry (AZS) w zależności od stopnia nasilenia choroby wg skali SCORAD AZS o nasileniu ciężkim SCORAD > 50 Hospitalizacja Cyklosporyna A Dupilumab (zarejestrowany dla dzieci po 12. Metotreksat, mykofenolan mofetylu Azatiopryna Doustne glikokortykosteroidy AZS o nasileniu umiarkowanym SCORAD 25–50 Mokre opatrunki Klimatoterapia Interwencje psychologiczne lub psychiatryczne Fototerapia: UVB 311, UVA1, PUVA (dorośli) Terapia proaktywna AZS o nasileniu łagodnym SCORAD < 25 Antyseptyki Miejscowe inhibitory kalcyneuryny Miejscowe glikokortykosteroidy Terapia podstawowa Terapia emolientowa Unikanie klinicznie istotnych alergenów EDUKACJA Takrolimus Jest to miejscowy inhibitor kalcyneuryny (mIK), organiczny związek chemiczny. Co ciekawe, został wyizolowany w 1984 r. w Japonii z bakterii Streptomyces tsukubaensis, natomiast do leczenia AZS w formie maści jest dostępny na rynku farmaceutycznym od ponad dwudziestu lat [11]. Zgodnie z obecnymi wskazaniami rejestracyjnymi, takrolimus w formie maści o stężeniach 0,03% i 0,1% jest stosowany w terapii umiarkowanych i ciężkich postaci AZS u dorosłych i dzieci powyżej 2. U dzieci po 2. preparaty o stężeniu 0,03% mogą być stosowane dwa razy na dobę nie dłużej niż przez trzy tygodnie, następnie jednokrotnie aż do uzyskania remisji. Od 16. aplikację preparatu 0,1% można kontynuować dwa razy dziennie do ustąpienia objawów, następnie, jeśli stan kliniczny pacjenta pozwala, należy zmniejszyć dawkowanie lub stężenie leku. Poprawa miejscowa jest obserwowana po upływie tygodnia od momentu wdrożenia terapii [12]. Warto podkreślić możliwość stosowania takrolimusu w terapii krótkotrwałej oraz w długotrwałej, przerywanej (tzw. terapii proaktywnej). Wykazano, że proaktywne leczenie mIK zapobiega, opóźnia i zmniejsza występowanie zaostrzeń choroby u dorosłych i dzieci chorych na AZS [13, 14]. Ponadto długotrwałe leczenie takrolimusem może również pomóc w łagodzeniu progresji AZS do alergicznego nieżytu nosa lub astmy oskrzelowej, tak zwanego „marszu atopowego” [15]. Inhibitory kalcyneuryny charakteryzuje działanie immunosupresyjne i przeciwzapalne. W przypadku takrolimusu, dochodzi do wewnątrzkomórkowego związania leku z immunofiliną i zahamowania szlaku reakcji związanego z aktywacją limfocytów T. Równocześnie związek ten blokuje ekspresję genów kodujących niektóre mediatory prozapalne, w tym interleukiny, czynniki wzrostu, interferony. Co więcej, wykazuje zdolność do zahamowania wydzielania cytokin z komórek tucznych skóry, bazofili i eozynofili, istotnych w patogenezie AZS [16, 17, 18]. Zatem mechanizm działania omawianego mIK wykazuje odmienne cechy w porównaniu do mGKS. W badaniach przeprowadzonych w warunkach in vitro na ludzkich komórkach tucznych wykazano, że podgrupy chemokin hamowanych przez takrolimus różnią się od podgrup hamowanych przez mGKS, co sugeruje, że leczenie skojarzone preparatami z dwu grup może przynieść zwiększony efekt terapeutyczny [19]. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku stosowania mGKS na skórne zmiany atopowe szybko uzyskiwana jest poprawa kliniczna, jednakże ich długotrwałe stosowanie może prowadzić do licznych, poważnych działań niepożądanych, w tym zaników skóry, rozstępów (ryc. 3) [20]. Ryc. 3. Rozstępy skórne u 16-letniego chłopca z wywiadem AZS od wieku niemowlęcego w okolicy klatki piersiowej i proksymalnej części kończyny górnej prawej – okolicach poddawanych mGKS-terapii przez długie okresy w przeszłości Klinicznie istotnym aspektem działania takrolimusu jest zdolność do łagodzenia świądu, dolegliwości znacząco wpływającej na jakość życia pacjentów z AZS. Wydaje się, że jest to wynikiem desensytyzacji skórnych neuronów czuciowych [21, 22]. Ponadto miejscowo aplikowany takrolimus wpływa na zmniejszenie stężenia neuropeptydów w zmienionej chorobowo skórze pacjentów z rozpoznaniem AZS, co przekłada się na poprawę kliniczną w zakresie zmian zapalnych [23]. Warto również podkreślić wpływ takrolimusu na ogół mikroorganizmów, które zasiedlają skórę, czyli na mikrobiom. W przypadku pacjentów z AZS stwierdza się nadmierną kolonizację skóry przez szczepy Staphylococcus aureus, których toksyna wykazuje działanie porównywalne do superantygenu, związane z aktywacją odpowiedzi odpornościowej T-komórkowej. Miejscowe zastosowanie takrolimusu, w sposób zależny od dawki, prowadzi do zahamowania proliferacji pobudzonych limfocytów i ogranicza kolonizację skóry przez bakterie, prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia stanu zapalnego skóry i poprawy funkcji bariery skórnej [16, 24]. Istnieją liczne doniesienia w piśmiennictwie uwzględniające skuteczność terapeutyczną takrolimusu. El-Batawy i wsp. przeprowadzili przegląd systematyczny z metaanalizą artykułów opublikowanych w latach 1997–2006 dostępnych w bazie MEDLINE, uwzględniających randomizowane badania kontrolne, w których opisywano wyniki skuteczności mIK w porównaniu z mGKS lub nośnikiem (placebo), lub z obiema tymi grupami. 19 prac spełniło kryteria włączenia i zostało zakwalifikowanych do dalszej analizy. Wykazano, że aplikacja mIK była związana z większą poprawą kliniczną niż placebo. Ponadto stwierdzono, że takrolimus w stężeniach 0,03% i 0,1% był skuteczniejszy niż łagodne mGKS i porównywalnie skuteczny jak mGKS o średniej mocy [25]. W nieco nowszej pracy z 2015 r. Chia i wsp. na podstawie przeglądu systematycznego literatury dotyczącej efektywności terapeutycznej, bezpieczeństwa i kosztów związanych z leczeniem mIK, stwierdzili, że ogólna skuteczność takrolimusu w stężeniu 0,1% była co najmniej tak dobra jak skuteczność mGKS o średniej mocy, jakkolwiek takrolimus 0,03% był mniej skuteczny. Ponadto badacze podkreślili możliwość wykorzystania takrolimusu w formie terapii alternatywnej dla mGKS [26]. Warto także podkreślić, że istnieją wyniki badań wskazujące na potencjał działania takrolimusu, zbliżony do mGKS o średniej i dużej mocy [27, 28]. Ponadto Yan i wsp. w metaanalizie ocenili skuteczność i bezpieczeństwo stosowania maści z takrolimusem w leczeniu pacjentów pediatrycznych z AZS. Leczenie takrolimusem w podłożu maściowym spowodowało remisję skórnych zmian chorobowych. Badacze stwierdzili również, że maści z takrolimusem o stężeniach 0,03% i 0,1% charakteryzowała większa efektywność terapeutyczna niż 1% octan hydrokortyzonu i 1% pimekrolimusu. Co ciekawe, pomiędzy grupami stosującymi takrolimus w stężeniu 0,03% i 0,1% nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic [29]. Jeśli chodzi o aktywność przeciwzapalną, kilka doniesień wskazało na równoważne działanie takrolimusu w stężeniu 0,03% oraz mGKS o średniej i dużej mocy [30, 31]. Złagodzenie objawów klinicznych choroby oraz dolegliwości subiektywnych prowadzi do poprawy jakości życia chorych z AZS. Istnieją doniesienia wskazujące na takie działanie takrolimusu zarówno u pacjentów pediatrycznych, jak i dorosłych. Kondo i wsp. wykazali, że u 30 pacjentów pediatrycznych, z rozpoznaniem AZS, znaczna poprawa ogólnej jakości życia uzyskana w pierwszym tygodniu leczenia takrolimusem w formie maści 0,03% utrzymywała się przez cały 4-tygodniowy okres badania, podobnie jak poprawa w zakresie stanu skóry, świądu i zaburzeń snu [32]. Z kolei w badaniu Poole i wsp., obejmującym dużą, 926-osobową grupę dorosłych pacjentów z AZS, porównywano 6-miesięczne leczenie z zastosowaniem takrolimusu w formie maści o stężeniu 0,1% oraz mGKS. Badacze stwierdzili, że w przypadku mIK uzyskano istotną klinicznie, narastającą poprawę jakości życia pacjentów, utrzymującą się przez okres pół roku, a poprawa ta była znacząco większa niż po zastosowaniu mGKS. Ponadto badacze podkreślili finansowe korzyści wynikające ze stosowania mIK [33]. Profil bezpieczeństwa takrolimusu jest uważany za wysoki, a poważne działania niepożądane stwierdza się dość rzadko. Za najczęstsze komplikacje terapii omawianym mIK uznaje się dolegliwości w miejscu aplikacji o charakterze pieczenia i świądu, które mają charakter przemijający i ulegający zmniejszeniu już po kilku dniach leczenia [34, 35, 36]. Ich rozwój wynika z indukowanej przez mIK aktywacji nocyceptorów, natomiast ustępowanie z desensytyzacji neuronów czuciowych i braku odpowiedzi o charakterze miejscowego podrażnienia [34, 37]. Wartym zapamiętania zaleceniem jest aplikacja schłodzonych preparatów mIK, co pozwala na częściowe złagodzenie miejscowego dyskomfortu. Kolejnym działaniem niepożądanym, wynikającym z immunos... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź

atopowe zapalenie skóry leczenie forum